Λονδίνο, χειμώνα, με παιδιά! Ομολογώ είμαι ένοχη! Το είχα πολύ παρεξηγήσει το Λονδίνο και αν δεν είχαμε δικό μας σπίτι να μείνουμε, δεν θα είχα πάει! Όμως λίγο ότι υποσχέθηκα στον έρωτα να μην πάμε πουθενά αυτή την χρονιά (μεθυσμένη ήμουν…..), λίγο ότι ο bro εγκαινίασε το νέο του σπίτι στη χώρα της Ελίζαμπεθ και θα γλιτώναμε το κόστος του ξενοδοχείου, ε νομίζω το πράγμα φώναζε…... Ήρθε και η black friday και εντελώς off season (βλέπετε πώς το μιλάω το αγγλικό μετά από 4 ημέρες στη χώρα!) είπαμε να κουτρουβαλήσουμε προς το νησάκι….. Με γλυκό κατευόδιο από εκατέρωθεν πεθερές και μάνες (ζακέτα να πάρεις, πού θα τα πας τα παιδιά χειμωνιάτικα, θα βρέχει, θα χιονίζει) βρεθήκαμε ένα βράδυ μέσα στο μετρό με κατεύθυνση προς το σπίτι του uncle John, στο district 5, αρκετά μακριά δηλαδή από το κέντρο. Ειλικρινά δεν μας απασχόλησε καθόλου. Το δίκτυο του μετρό, των τρένων και των λεωφορείων είναι φανταστικό, και λίγη ξεκούραση στα πονεμένα πατούσια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Επιπλέον τα κόκκινα διώροφα λεωφορεία έγιναν η αγαπημένη attraction των κοντών ανθρώπων που μας συνόδευαν, οπότε όσο μεγαλύτερη η διαδρομή τόσο μεγαλύτερος και ο ενθουσιασμός! Για τη μετακίνηση μας βόλεψε απίστευτα το να χτυπάμε απλώς την κάρτα μας (την ίδια κάρτα πάντα – ο κάθε ενήλικας διαφορετική όμως από τον άλλον-) είτε χρεωστική είτε πιστωτική. Τα μικρά έως 11 ετών μπαίνουν δωρεάν με κάθε ενήλικα που πληρώνει. Η κάρτα αυτόματα δεν μπορεί να χρεωθεί πάνω από 16 λίρες, δεν χρειάζεται να το δηλώσετε, δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι, δεν χρειάστηκε να βγάλουμε Oyster εφοσον είχαμε δύο διαφορετικές κάρτες οι δύο ενήλικες, και τα παιδιά μας ήταν κάτω των 11 ετών. Απλώς χτυπάτε στο μηχάνημα την κάρτα σας ο κάθε ένας, με το που μπαίνετε στο μέσο, και ξανά με το που βγαίνετε! (στο λεωφορείο χτυπάτε μόνο κατά την είσοδο). Το πρόγραμμα το είχε φτιάξει ο αδερφούλης και σκέφτηκε, πολύ σοφά, να μας πάει πρώτα πρώτα στο sky garden ώστε να μας δείξει απο ψηλά τι θα δούμε. Είναι ένας υπέροχος ουρανοξύστης με καφέ στον τελευταίο όροφο και απεριόριστη θέα σε όλο το Λονδίνο. Ο Τάμεσης στο πιατάκι σου φάτσα φόρα, και από εκεί είδαμε όλα όσα θα θαυμάζαμε από κοντά τις επόμενες ημέρες! Το London Bridge, το London eye, το Big Ben όλα μπροστά μας! Η κράτηση πρέπει να γίνει κάποιες εβδομάδες πριν, έχει πολύ μεγάλη ζήτηση, και είναι δωρεάν. Πριν μπούμε είχαμε δει και το σημείο μηδέν, τον φούρνο από όπου ξεκίνησε η μεγάλη φωτιά το 1666 , και έκαψε τα 2/3 της πόλης, άφησε χιλιάδες άστεγους αλλά εξολόθρευσε έτσι την πανώλη και έδωσε αφορμή για να ανοικοδομηθεί όλη η πόλη με πέτρινα κτίρια και μεγάλους δρόμους ώστε να μην επεκτείνεται γρήγορα άλλη μελλοντική φωτιά. Συνέχεια είχαν τα μουσεία. Το καλό με το ,κατά τα άλλα πανάκριβο, Λονδίνο είναι ότι έχει πολλά και σημαντικά μουσεία δωρεάν, στα οποία κάνεις κατά βούληση μια δωρεά (υπάρχουν ειδικά κουτιά στις εισόδους). Πρώτη επίσκεψη ήταν στο μουσείο φυσικής ιστορίας όπου θαυμάσαμε τον επιβλητικό σκελετό της μπλε φάλαινας να αιωρείται πάνω από το κεφάλι μας στην είσοδο (προς απογοήτευση των κοριτσιών ο σκελετός προφανώς δεν είναι μπλε..!). Το μουσείο μας ξετρέλανε γιατί πέρα από τα κλασικά ζώα και φυτά που βλέπεις, είχε μέχρι και προσομοιωτή σεισμού, θάλαμο για να ζήσεις τυφώνα, βίντεο από αληθινές εκρήξεις λάβας, διαδραστικούς πίνακες για να φτιάξουμε το δικό μας ηφαίστειο, ορυκτά και πετρώματα απίστευτης ομορφιάς, κοχύλια σε μέγεθος καρέκλας (δεν μου έρχεται άλλο σχήμα! Μέγεθος 5 καρπουζιών μαζί είναι καλύτερα;;; !) και ομοιώματα των πρώτων ανθρώπων. Το δεύτερο δωρεάν μουσείο που πήγαμε ήταν το Βρετανικό μουσείο. Ενθουσιασμός με τη στήλη της Ροζέτας μόλις μπαίνεις, (η στήλη η οποία βοήθησε να αποκρυπτογραφηθούν τα ιερογλυφικά). Στο υπόλοιπο μουσείο βλέπεις φυσικά τις αφιερωμένες στην Ελλάδα και τον Παρθενώνα αίθουσες, κινέζικο πολιτισμό, Ασσυριακό, Αιγυπτιακό. Όλο το μουσείο είναι ένα κόσμημα καθώς και το ίδιο το κτίριο. Αυτό που συγκράτησα είναι ότι σε κάθε αίθουσα υπήρχε ενημέρωση ότι "την τάδε ώρα μαζευόμαστε εδώ για ξενάγηση της τάδε αίθουσας". Δυστυχώς λόγω των παιδιών δεν μπορέσαμε γιατί όπως όλοι ξέρουμε το να βλέπεις τα αγάλματα σου ανοίγει την όρεξη, οπότε βγήκαμε κακήν κακώς έξω για να φάνε ένα χοτ ντογκ στην αυλή του μουσείου στην φανταστική τιμή των 12 ευρώ το ένα (η στήλη της Ροζέτας μέσα στο μουσείο και η Μαρίζα στήλη άλατος, έξω από το μουσείο…) Η επόμενη ημέρα ήταν αφιερωμένη στο Hamleys...το μεγαλύτερο και παλαιότερο και καλύτερο και όλα στον υπερθετικό βαθμό, παιχνιδάδικο του κόσμου (δεν ξέρω αν όντως έτσι είναι, εμείς έτσι το πασάραμε και μας έβγαλε ασπροπρώσωπους!). Από τη στιγμή που πατάς το πόδι σου εκεί, καταλαβαίνεις ότι δεν μπήκες σε απλό μαγαζί. Πέραν του μεγάλου μεγέθους του, αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι σου κάνουν επίδειξη στα παιχνίδια τους. Παίζουν οι υπάλληλοι δηλαδή με τα παιχνίδια και σε τραβάει να τα αγοράσεις...Καλέ δεν παίζουν με τις κούκλες! ! Φανταστείτε όμως διαστημόπλοια να κοπανάνε τους τοίχους, αυτοκινητάκια να τρέχουν στα ταβάνια, μικρές κυρίες να καλλωπίζονται με τα αξεσουάρ κομμωτηρίου, μπούμερανγκ να φεύγουν και να γυρνάνε ακριβώς στην αφετηρία τους έχοντας διανύσει το μισό μαγαζί, μάγοι να κάνουν επίδειξη των μαγικών σετ και μικρά μπομπιράκια (και μεγάλα….) να είναι με το στόμα ανοιχτό! Είναι πραγματικά εντυπωσιακό μαγαζί! Στον τελευταίο όροφο έχει και αφιέρωμα σε Lego και ένα πολύ οκ εστιατόριο για γλυκά και πίτσα σε φυσιολογικές τιμές. Στη συνέχεια και όλοι χαρούμενοι με τα ψώνια μας, προχωρήσαμε σε μια όμορφη διαδρομή προς piccadilly circus, γεμάτο μαγαζιά για σουβενίρ. Μετά συνεχίσαμε στην εκπληκτική Trafalgar square με τα επιβλητικά λιοντάρια της, τη στήλη του Νέλσονα και τα γραφεία της ναυτιλιακής εταιρίας που είχε τον Τιτανικό. Είδαμε και την China town, με τα εκατοντάδες φαναράκια και τα κινεζάκια (χεχε) και πολύ μας άρεσε ! Η διαδρομή συνεχίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό γιατί κάθε τόσο βλέπαμε θέατρα – μιούζικαλ και αφίσες του Lion King που θα ξεκινούσε σε λίγη ώρα! Είχαμε διαβάσει, είχαμε δει τα λιγοστά βίντεο που κυκλοφορούν, είχαμε δει την ταινία, και όλο τρέλα μπήκαμε στο θέατρο..Είχαμε κλείσει πάνω πάνω, τέλος τέλος, τέρμα τέρμα, άκρη άκρη, όλα διπλά διπλά, καρέτα καρέτα δηλαδή . Τι να κάνουμε, ήταν λίγο τσιμπημένα, κάπου 50 ευρώ το ένα εισιτήριο, και δεν ήξερα και αν θα τους αρέσει οπότε πήρα τα πιο οικονομικά! . Η αλήθεια είναι ότι όταν είδα τη θέση μας στην αρχή, είδα οτι ήταν πολύ πίσω (και πίσω παρέμεινε δηλαδή!) ,είδα και κάτι κιάλια στις θέσεις μας, που τα νοίκιαζες με μια λίρα, νταξ λέω, κάτι ξέρουν...Σε λίγο θα μας δώσουν και μπουφάν για διαφορά θερμοκρασίας με τους κάτω? Όταν όμως άρχισε η παράσταση ειλικρινά σας μιλάω οι θέσεις ήταν φανταστικές! Βλέπαμε τα πάντα, απολαύσαμε τα πάντα, ακούγαμε τέλεια και μαγευτήκαμε! Τα κιάλια χρησίμευαν στο να δεις τις εκφράσεις του προσώπου των ηθοποιών και κάποιες λεπτομέρειες αν ήθελες από τα κουστούμια. Δεν τα χρειαστήκαμε. Ήταν τόσο υπέροχες οι χορογραφίες, τα σκηνικά, τα κουστούμια, τόσο ευφάνταστα μεταφέρθηκε το δάσος στη σκηνή, που η μικρή πήγε στην τουαλέτα κάποια στιγμή και από την βιασύνη της μην χάσει λέξη από τα αγγλικά -που δεν καταλάβαινε ντιπ κιόλας-, μπήκε στις αντρικές τουαλέτες και κοπάναγε τοίχους για να βγει, νόμιζε ότι από εκεί πάει στη θέση της πίσω, έπαθε ντελίριο! Πάλι καλά που δεν έφυγε με τα βρ@κι@ κατεβασμένα .. Προσπαθήστε να βρείτε εισιτήρια νωρίς για να πετύχετε καλές θέσεις σε καλές τιμές! Αξίζει απίστευτα! Την επόμενη ημέρα την αφιερώσαμε στο παλάτι και στα πάρκα! Είδαμε το Buckingham palace, το Hyde park, το Regent's park, είδαμε άπειρα σκιουράκια παγώνια, πάπιες, χήνες (μας πήραν και στο κυνήγι), φραγκόκοτες, παίξαμε στην λασπουριά (όπως καταλάβατε κάθε μέρα έβρεχε!) και περάσαμε και από το Diana's memorial playground που φαίνεται φανταστικό αλλά είναι κλειστό λόγω ανακαίνισης μέχρι τον Απρίλιο. Την προτελευταία ημέρα, και αφού μαγευτήκαμε από το Big Ben και το υπέροχο κτίριο του κοινοβουλίου, την αφιερώσαμε στο southbank, τον Τάμεση και τις δραστηριότητες του merlin pass! Το merlin pass είναι ένα πάσο που αξίζει τρελά, καθώς έχεις απίστευτη έκπτωση σε London eye, madame tussauds, shrek, sea life, big bus και London dungeon. Επιλέγεις πόσες δραστηριότητες θέλεις να συμπεριλαμβάνει. Αν πάρεις το πάσο για 5 δραστηριότητες σου βγαίνει 12 λίρες η κάθε μια (αντί για 31). Super deal! Επιλέξαμε να πάμε στο Madame Tussauds (φανταστικό, τα μικρά τρελάθηκαν, έχει και τρενάκι μέσα που σε πάει αναδρομή στο παλιό Λονδίνο) Αρκεί να σας πω ότι και οι 3 μας κάτσαμε στην άκρη, για περισσότερο από 2-3 ντροπιαστικά λεπτά , περιμένοντας να βγάλει μια κυρία μπροστά μας φωτογραφία και να μην την ενοχλήσουμε. Είχε κάτσει στην μέση και δεν μπορούσαμε να περάσουμε , θα της χαλάγαμε την φωτογραφία. Τελικά περάσαμε μπροστά από τον φακό της, δεν ενοχλήθηκε και πολύ, αφού ήταν κέρινη…!!!!!!! Την πατήσαμε εντελώς, η φυσικότητα των αγαλμάτων είναι εκπληκτική! Συνέχεια είχε το Shrek Adventure. Επειδή δεν μπορείς να βγάλεις φωτο και βίντεο μέσα , δεν κυκλοφορούν αντίστοιχα στο διαδίκτυο ντοκουμέντα! Οπότε δεν είχαμε δει και τι ακριβώς είναι και δεν ξέραμε! Ήταν όμως υπέροχο! Δεν είναι για μεγάλα παιδιά, όμως το 8 και το 10 τρελάθηκαν! Τοίχοι κουνιόντουσαν, 4d οθόνες μας έπειθαν ότι πέφτουμε στο μαγικό βασίλειο του Σρεκ, μάγισσες μας κυνηγούσαν, φίλτρα μπουρμπουλήθριζαν, σε λαβύρινθο χαθήκαμε, ήταν τέλειαααα! Όπως βγήκαμε από το Σρεκ, στην διπλανή πόρτα ήταν το sea life το ενυδρείο! Παρόλο που έχουμε πάει και σε άλλα ενυδρεία, μας άρεσε αυτό πολύ πολύ! Είδαμε μέδουσες, πιγκουίνους, τεράστια σαλάχια και καρχαρίες, φτιάξαμε τη δική μας μέδουσα και την είδαμε να ζωντανεύει σε διαδραστικό πίνακα. Όλα αυτά είναι στο Southbank, περνώντας τη γέφυρα δηλαδή και βγαίνοντας στην Πέρα Παναγιά που λέμε! Είναι η περιοχή που βρίσκεις όταν περάσεις τη γέφυρα. Η περιοχή ήταν υπέροχη, με κόσμο, τον Τάμεση φωτισμένο το βράδυ, το London Eye (την τεράστια ρόδα) δίπλα από το Shrek και το Sea life. Για φαγητό μετά πήγαμε στο Giraffe ένα πολύ kids friendly εστιατόριο πολύ κοντά. Με παιδικό μενού και ζωγραφική για τις μικρές. Ευτυχώς που υπήρχε και το παιδικό μενού και έμεινε καμιά λίρα στην τσέπη. Την τελευταία ημέρα την αφιερώσαμε σε φαγητό (ναι έπεσε πείνα) οπότε με την προτροπή του αδερφοξεναγού πήγαμε στο Wembley (προς μεγάλη ευχαρίστηση του έρωτα) και στο JRC GLOBAL BUFFET, ένα εστιατόριο που έχει απεριόριστο μπουφέ για 1 1/2 ώρα με 25 λίρες. Το ένα παιδί το πήραν με 13 λίρες και το άλλο δωρεάν . Το φαγητό ήταν πολύ, αλλά στην πλειοψηφία ασιατικό. Εγώ με την πείνα που είχα κατάπινα και τον Μιγιάγκι εκείνη την ώρα, τα μικρά βρήκαν να φάνε αλλά περιορισμένα. Το Λονδίνο μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Παραμένει μια μεγαλούπολη, με απίστευτα πολύ κόσμο, καθαρή όμως, με ευγενικούς κατοίκους και άψογους επαγγελματίες εργαζόμενους . Τα σούπερ μάρκετ είναι στις ίδιες τιμές με εδώ, το φαγητό και ο καφές έξω είναι αρκετά ανεβασμένα. Σίγουρα θα επιστρέψουμε γιατί αφήσαμε πολλά έξω (το Greenwich, το ναυτικό μουσείο, το tate modern, το docklands museum,) και σίγουρα θέλουμε να δούμε και την εξοχή. Οπότε sorry bro θα σου ξαναέρθουμε!