Όταν η στάση του λεωφορείου μπροστά στο ξενοδοχέιο σου λέγεται Przybyszewskiego μόνο στην Πολωνία μπορείς να είσαι!!! Πολωνία λοιπόν αυτή την φορά, σε ένα ταξίδι 13 ημερών , μια ταξιδάρα, με τις μικρές 7,5 και 10 ετών οι οποίες ανταποκρίθηκαν καλύτερα από κάθε άλλη φορά παρά τις αυξημένες απαιτήσεις. Συνοπτικά πήγαμε Κρακοβία, Ζατορ (Energylandia), Ζακοπάνε, Γκντανσκ και Βαρσοβία, ξοδεψαμε περίπου 3.300 οι 4 μας με όλα τα έξοδα μέσα και κινηθήκαμε κυρίως περπατώντας και με τρένο (και ημερήσιο και νυχτερινό). Η αλήθεια είναι οτι αυτή την φορά τους ξεπάτωσα όλους, οπότε και μπουσουλώντας να μου ζητούσαν να πάνε από την κούραση, δίκιο θα είχαν. Είδαμε κάστρα, αλατορυχεία, βουνά, πάρκα, παιδικές χαρές, μουσεία και πάρκα επιστημών, πήραμε νυχτερινό τρένο και λόγω overbooking κοιμηθήκαμε στο πάτωμα, κατεβήκαμε σε στάση φάντασμα στην ερημιά και τελευταία στιγμή μας μάζεψε ο ελεγκτής, τρέξαμε σαν τους τρελούς ενώ το γκρουπ για την ξενάγηση στο αλατορυχείο έφευγε, ρωτήσαμε ηλικιωμένους, νέους, παιδιά, μωρά για να πάρουμε οδηγίες όταν δεν έβγαινε άκρη με το κινητό και τους χάρτες, περπατήσαμε 20.000-25.000 βήματα κατά μέσο όρο την ημέρα, ακούσαμε "τσίσα" στις πιο άκυρες στιγμές, φάγαμε τόσο που μας ερχόταν ζαλάδα στα πρωινά του ξενοδοχείου, κάναμε τζακούζι με κεραυνούς να σκίζουν τον ουρανό του Ζακοπανε, ταίσαμε αλεπού (ελεύθερη οχι σε ζωολογικό κήπο) στο κέντρο της Βαρσοβίας, πήγαμε στον μεγαλύτερο παιδότοπο της Πολωνίας (και τον μεγαλύτερο που έχω δει στην ζωή μου), μπήκαμε με 5 ευρώ / άτομο στην Majaland (θεματικό πάρκο στο Γκντανσκ) για ατελείωτο παιχνίδι όλη μέρα, βάλαμε αδιάβροχα και ευχόμασταν οι προειδοποιήσεις για ακραία καιρικά φαινόμενα σε 2 ώρες να ήταν όντως σε 2 ώρες και όχι νωρίτερα, αλλάξαμε 5 ξενοδοχεία, πήραμε άπειρα λεωφορεία, τρένα, τραμ, γελάσαμε μέχρι δακρύων όταν στριμωγμένοι σαν σαρδέλες στο τρένο με βαλίτσες χτισμένες γύρω μας, πέρασε ο παγωτατζής πατώντας πάνω μας με το καροτσάκι να πουλάει αναψυκτικά και γλυκά, τσιρίξαμε στην Energylandia τόσο που έκλεισε η φωνή μας, αδειάσαμε μισό λίτρο ορό στο κάθε ρουθούνι της μικρής γιατί κάπου την άρπαξε, πόνεσαν τα πόδια μας, γελάσαμε πολύ όταν φεύγοντας για άδεια μας είπαν οι συνάδελφοι "καλή ξεκούραση" , και για όλα αυτά γυρίσαμε τρελαμένοι από χαρά, γεμάτοι εικόνες και αναμνήσεις και το κυριότερο με κόστος κάπου 60 ευρώ την ημέρα ο κάθε ένας μας με όλα μέσα. Αρχικά το ταξίδι ήταν προγραμματισμένο για 11-22 Ιουλίου αλλά για πολύ καλή μου τύχη έπεσα πάνω σε διάφορα πανικόβλητα ποστ τα οποία ανέφεραν για τον κατακλυσμό του Νώε τις ημέρες εκείνες οπότε μόλις 3 μέρες πριν την αρχική μας αναχώρηση αποφάσισα να μην πάρω την Κιβωτό αλλά να αλλάξω την πτήση για μια εβδομάδα μετά. Ρίσκο βέβαια, καθώς ο καιρός άλλαζε από μέρα σε μέρα, αλλά είπαμε οτι είναι κατά 95% σίγουρο το μπουγέλο αν πηγαίναμε στην αρχική ημερομηνία, ας ρισκάρουμε με μια εβδομάδα μετά. Δέχτηκε όλη η ομάδα, και έμεινε ο chief, εγώ, με την απορία ΠΩΣ ΣΤΟ ΚΑΛΟ θα τα ακυρώσω όλα αυτά που ειχα κλείσει …Αναγκάστηκα να κάνω ακυρώσεις, αλλαγές πτήσης (τελευταία στιγμή βρήκαμε 4 θέσεις απο Βαρσοβία για Αθήνα από ακύρωση και ενώ είχα ήδη πληρώσει για αλλαγή αεροδρομίου και ξανά γύρισα στο αρχικό αφού βρήκα τις ακυρωμένες, με κόστος φυσικά όλο αυτό….) , αλλαγές σε ξεναγήσεις, νυχτερινά και ημερήσια τρένα, ξενοδοχεία, εισόδους σε μουσεία...Δυστυχώς μας κόστισε επιπλέον κάπου 400 ευρώ γιατί είχα κάνει όλες τις κρατήσεις πολύ νωρίτερα για να πετύχω καλές τιμές τρομάρα μου (που να ξέρα οτι θα έκλεινα τελευταία στιγμή ουσιαστικά!) και φυσικά τώρα που έκανα τις αλλαγές 7 μέρες πριν πάμε, ήταν όλα αυξημένα. Μίλησα με όποιον είχε την παραμικρή σχέση με τα τρένα για να βρω θέσεις ξανά, με τον σταθμάρχη, τον υπεύθυνο κρατήσεων , με τα bot τα robot, μόνο με το τρένο το ίδιο δεν αντάλλαξα μηνύματα, αλλά στο τέλος έστω και με αυξημένη τιμή έστω και κατάχαμα εξασφάλισα οτι θα βάλουμε τα ποδάρια μας μέσα. Αν θα ήμασταν στο πάτωμα, ήταν άλλο κεφάλαιο…. Αποτέλεσμα της τόσο πιεστικής διαδικασίας ήταν να πάθω ένα ωραιότατο teck neck, έπαθαν σπασμό οι μυες στον αυχένα από την κακή στάση σώματος στον υπολογιστή και το κινητό. Κούμπωσα μισό κιλό αλγκοφρέν και ευτυχώς συνήλθα σχετικώς γρήγορα αλλά τις πρώτες μέρες ήμουν λίγο μπαστουνοκατάπιους. Με τα αλγκοφρέν στο χέρι, τον αυχένα βιδωμένο προς τα δεξιά, τον σύζυγο με κομμένο τσιγάρο προ 2 μηνών(if you know you know) , τελικά την πρώτη ημέρα μόνο οι μικρές ήταν σε σωστό mood αλλά εντάξει το βρήκαμε κι εμείς με μια χρονοκαθυστέρηση! Η πτήση είναι 2,5 ώρες, πήγαμε με Aegean με χρήση μιλίων δώσαμε μόνο 50 ευρώ / άτομο (τους φόρους δηλαδή ουσιαστικά) Κρακοβία Διαμονή: Novotel Krakow City West. Μέσω της εφαρμογής της αλυσίδας ξενοδοχείων ALL κόστιζε 85 ευρώ / βραδιά τα 4 άτομα με πρωινό (λόγω της αλλαγής τελευταίας στιγμής τελικά πλήρωσα 105 ευρώ / βραδιά) . Το ξενοδοχείο ήταν λίγο έξω από την παλιά πόλη είχε όμως ακριβώς μπροστά λεωφορείο που σε μετέφερε πολύ εύκολα και γρήγορα. Το πρωινό φανταστικό , η καθαριότητα τέλεια, προσωπικό ευγενικό, μας άρεσε πάρα πολύ. Bonus πόντοι οτι είχε πισίνα! Φυσικά κάθε βράδυ ήμασταν εκεί. Και βραδυνό για τα παιδιά , σε μειωμένες τιμές, πολυ καλο. Είχε παιδική γωνιά στο πρωινό με κρέπες, μπισκότα, χαμηλό πάγκο. Επίσης πολύ ωραίο ήταν οτι είχε ποδοσφαιράκι και x box οπότε ήταν τέλειο για να ξεδώσουν λίγο τα μικρά. Μετακινήσεις: Νομίζω χωρίς την εφαρμογή jakdobade θα ήμουν μόνο μέσα στην πισίνα του ξενοδοχείου ! Είναι μια εφαρμογή φανταστική, σε βρίσκει που είσαι, σου λέει ποια μέσα θα πάρεις για να πας εκεί που θες, σε καθοδηγεί να πας στην στάση, σου βγάζει αυτόματα την αξία του εισιτηρίου, έχει και 24 ή 72 ωρών και μειωμένο για τα παιδιά. Κάνεις validate το εισιτήριο σκανάροντας το QR CODE πάνω από την πόρτα του λεωφορείου ή του τραμ (για να σε βρουν αν έχεις προκαλέσει πρόβλημα ή αν συμβεί κάτι γενικά όπως ενημερωθήκαμε....) . Στον δρόμο δεν ακούστηκε ποτέ κόρνα, κίνηση δεν συναντήσαμε καθόλου και φυσικά όλοι σταματούσαν στις διαβάσεις. Μια πίκρα την νοιώθεις αν συγκρίνεις με το χάλι μας. Δραστηριότητες: 1. RYNEK UNDERGROUND MUSEUM, αρκετά ωραίο, υπόγειο μουσείο, 4 μέτρα κάτω από τη γη, εισιτήριο 20 ευρώ και οι 4 με audioguide η είσοδος. Κατά την διάρκεια έργων στην κεντρική πλατεία το 2009 , ανακαλύφθηκαν υπόγεια χαλάσματα της αρχαίας πόλης της Κρακοβίας. Ουσιαστικά η πόλη που ζούνε τώρα είναι χτισμένη πάνω στα χαλάσματα της πιο παλιάς πόλης. Έχει audioguide στα αγγλικά, κάποια διαδραστικά πράγματα για τα παιδιά, γενικά ήταν μια όμορφη έναρξη της γνωριμίας με την πόλη. Περπατάς σε αληθινά στενά του 13ου αι. 2. Η Stare Miasto (παλιά πόλη) της σύγχρονης Κρακοβίας με την τεράστια πλατεία, την μεγαλύτερη μεσαιωνική της Ευρώπης. Έχει πολλά τουριστικά προϊόντα στην στοά Sukiennice σε πολύ καλές τιμές. Εκεί στην πλατεία υπάρχει και η Βασιλική της Παναγίας, μια γοτθική εκκλησία χτισμένη το 1400. Ο πιο ψηλός της πύργος είναι 82 μέτρα και χρησιμοποιείται για τον θρυλικό τρομπετίστα. Στο εσωτερικό της έχει τον μεγαλύτερο γοτθικό ξύλινο βωμό στην Ευρώπη , ύψους 13 μέτρα, με εικόνες από την ζωή της Παναγίας. Έχει τα πιο εντυπωσιακά βιτρώ παράθυρα της χώρας και το ταβάνι με μπλε και αστέρια μοιάζει με ουρανό. Το τέμπλο αποκαλύπτεται καθημερινά στις 12:00 (ελέγξτε το γιατί εμείς δεν πήγαμε). Ο τρομπετίστας λοιπόν, εμφανίζεται κάθε μέρα, ανά μια ώρα, όλο το 24/ωρο και παίζει μια μελωδία, το Hejnat Mariacki, προς τα4 σημεία του ορίζοντα. Αυτό σημαίνει οτι όπου και να είστε θα τον δείτε γιατί βγαίνει και από τα 4 παράθυρα εναλλάξ και χαιρετάει τον κόσμο. Σύμφωνα με τον μύθο όταν το 1300 οι Μογγόλοι εισέβαλαν στην Κρακοβία ένας φρουρός έπαιξε τον ύμνο για να προειδοποιήσει την πόλη, όμως σκοτώθηκε από βέλος. Η μελωδία αυτή πράγματι παιζόταν από το 1400 ως προειδοποίηση, Το χτύπημα με βέλος μάλλον είναι μύθος. Όπως και να έχει από το 1927 παίζεται καθημερινά από πυροσβέστες, χωρίς καμία διακοπή. Τελικά, για την ιστορία, οι Μογγόλοι κατέκτησαν την Κρακοβία και την κατέστρεψαν. Ξαναχτίστηκε από την αρχή. Στον Β παγκόσμιο πόλεμο δεν καταστράφηκε υλικά αλλά οι άνθρωποι διώχτηκαν (κυρίως οι Εβραίοι). 3. Ο σύζυγος επισκέφτηκε μια ημέρα το Άουσβιτς με ξεναγό την απίθανη και διάσημη πλέον Άννα από tours of poland. Ήρθε βαν , τον παρέλαβε και ακολούθησε η ξενάγηση η οποία κατά τα λεγόμενά του ήταν κάτι το συγκλονιστικό. Πραγματικά δεν τον έχω ξανά δει τόσο θερμά να μιλάει για κάτι. Κόστος 35 ευρώ. 4. Jordan Park. Πάρτε παπούτσια, μαγιό, σκειτ, σεντόνια πικ νικ, καπέλα και ξεχυθείτε σε ένα δάσος μέσα στην καρδιά της Κρακοβίας με παιδικές χαρές, βρύσες, τραμπολίνα, παγωτατζίδικα, αραλίκια στο χορτάρι και πίστα με πίδακες και παιχνίδια νερού για τρελό χάος. Το γεγονός οτι περάσαμε 2 ημέρες από 4-5 ώρες εκεί κάτι λέει! 5. Αλατωρυχείο. Δεν ξέρω ποιανού του ήρθε πρώτου να προτείνει να γίνει συνδυαστικά με το Άουσβιτς, αλλά είναι σαν να λέμε πήγαινε στον Μαραθώνιο και κάνε στο χαλαρό κι ένα Δέκαθλο μαζί. Ήδη το κάθε ένα από μόνο του είναι αρκετά απαιτητικό, οπότε μην πέσετε στην παγίδα του 2 σε 1 που προωθούν. Το Αλατωρυχείο λοιπόν χρονολογείται από το 1400. Έχει πολλά σκαλιά για κατάβαση αλλά στο τέλος ανεβαίνεις με ασανσέρ . Αν είστε κλειστοφοβικοί δείτε το ξανά γιατί και στην διαδρομή περνάς από στοές και στο ανέβασμα το ασανσέρ ήταν σαν να μου πήραν τα μέτρα και το έχτισαν γύρω από το περίγραμμά μου (και μου είπαν να ρουφήξω και κοιλιά) ....Είσοδος γίνεται μόνο με ξεναγό, οπότε το εισιτήριο έχει ως προεπιλογή την ξενάγηση. Πρέπει να είστε ακριβείς στην ώρα σας, και λίγο νωρίτερα, και όχι όπως εμείς που τρέχαμε σαν τους τρελούς. Θέλουν 5-10 λεπτά νωρίτερα για να φτιάξουν το γκρουπ, να σκανάρουν εισιτήριο και να μπείτε εγκαίρως. Τουαλέτα έχει, αλλά μετά από 1 ώρα περίπου, οπότε φροντίστε από πριν. Η πρόσβαση είναι πανεύκολη, με ένα απλό λεωφορείο γραμμής. Έχει μια μικρή δροσούλα μέσα, οπότε αν θέλετε έχετε ζακέτες. Επίσης αναφέρουν οτι δεν πρέπει να έχετε τσαντάρες στην πλάτη (έχει επιτρεπτές διαστάσεις). Μέσα είναι εκπληκτικό, έχουν φτιάξει εκκλησίες, αγάλματα, πολυελαίους από αλάτι. 6. Κάστρο Wawel. Υπήρξε για αιώνες η έδρα των Πολωνών βασιλιάδων. Έχει τεράστια κόκαλα μαμούθ στην είσοδο, ο θρύλος λέει οτι είναι του δράκου). Ο δράκος λοιπόν του κάστρου, είναι το αγαπημένο σημείο των παιδιών καθώς κάθε 5 λεπτά βγάζει φωτιά από το στόμα του. Μην πάτε στην δρακοσπηλιά, είναι μια σπηλιά την οποία διασχίζεις σε περίπου 40 δευτερόλεπτα και την πουλάνε σαν αξιοθέατο. Στο κάστρο υπάρχει ξενάγηση και τα εκθέματα είναι εντυπωσιακά. Μέσα στο κάστρο βρίσκεται και ο καθεδρικός ναός της Κρακοβίας όπου έγιναν όλες οι στέψεις των Βασιλιάδων με εντυπωσιακό εσωτερικό. Στο παρεκκλήσι του Σιγουσμούνδου βρίσκονται οι τάφοι των βασιλιάδων (οι ομορφότεροι της Κεντρικής Ευρώπης). Υπάρχει επίσης μια τεράστια καμπάνα που ζυγίζει 11 τόνους και χρειάζεται 12 άνδρες για να την χτυπήσουν. Επειδή η ανάβαση είναι περιπετειώδης με πολλά σκαλιά, καλύτερα να πάτε πρώτα στον ναό και την καμπάνα και μετά στο κάστρο. Η περιοχή γύρω από το κάστρο είναι μαγευτική. Βρίσκεται στο τέλος της παλιά πόλης, μέσα στο πράσινο, με τον ποταμό Βιστούλα δίπλα. Μουσικοί, ακροβάτες, κόσμος, χαμός, η χαρά του παιδιού. 7. Εβραϊκή συνοικία (Kazimierz). Εδώ εμείς τουλάχιστον δεν τα πήγαμε καλά γιατί στην ατομική περιπλάνηση δεν μας άρεσε καθόλου. Δεν είχε κάτι να δεις, κάποια μαγαζάκια, στο 1/10 της γραφικότητας της Πλάκας. Γεμάτο κακόγουστα γκράφιτι, όχι καλλιτεχνήματα αλλά μουτζούρες , και αρκετά βρωμιά. Επειδή προφανώς το αδικήσαμε λόγω έλειψης ξενάγησης, δείτε το μήπως πάτε οργανωμένα. Πάντως την ίδια άποψη είχαν και άλλοι Έλληνες που συναντήσαμε, όλοι όμως ατομικά είχαμε πάει. Δεν έχω άποψη αν με παιδιά στην ξενάγηση έχει κάποιο νόημα, γενικά δείτε το εσείς γιατί εμάς δεν μας έκατσε καλά. 8. Museum of Illusions. Μπορεί να συνδυαστεί με το κάστρο Wawel καθώς είναι μόνο λίγα μέτρα μακριά. Φανταστικό μουσείο ψευδαισθήσεων για όλη την οικογένεια, περάσαμε τέλεια και όλη την ώρα φωνάζαμε α και ου και πω πω ! 9. Stanislaw Lems Gardens. Φανταστικό πάρκο γεμάτο εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες για τα παιδιά, περάσαμε την μισή μας ημέρα εκεί. Ήταν λίγο τσιμπημένο στην τιμή, αν θυμάμαι 60 ευρώ οι 4 αλλά άξιζε. 10. Για φαγητό στην παλιά πόλη προτείνω ανεπιφύλακτα το Milkbar Tomasza, αν έχει ουρά περιμένετε. Πολύ καλές τιμές, πολωνικό φαγητό απλό. Τα Milkbar είναι τα "μαγειριά" τους, σπιτικό φαγητό σε φανταστικές τιμές. Επίσης υπάρχουν παντού, παντού, παντού, τα Zabka, είναι σαν μικρά παντοπωλεία, σαν περίπτερα λίγο πιο μεγάλα. Κυριολεκτικά είχε ένα Zabka κάθε 200 μέτρα. Από εκεί πήραμε και πολλά hot dog, και διάφορα σνακ σε πολύ καλές τιμές όλα. Επειδή τρώγαμε πρωινό και βραδινό στο ξενοδοχείο και ενδιάμεσα τρώγαμε πολύ πρόχειρα, δεν έχω κάτι άλλο να σας προτείνω για φαγητό. Παγωτό όπου βρίσκαμε παίρναμε, έχουν κάτι τεράστια μηχανής τα οποία είναι πύργοι ολόκληροι, θα τους δείτε όλους με αυτά! Energylandia Μετά από 4 γεμάτες ημέρες στην Κρακοβία, ήρθε η ώρα να πάρουμε τον δρόμο για τον κυρίως σκοπό του ταξιδιού, το θεματικό πάρκο Energylandia. Έτσι από περιέργεια, μπείτε να διαβάσετε τις κριτικές στο google...Η Energylandia απέχει 50 χλμ απο την Κρακοβία και η πρόσβαση είναι πανεύκολη είτε με τρένο / λεωφορείο είτε με αυτοκίνητο. Εμείς πήγαμε με το τρένο, και φτάσαμε στο χωριό Ζατορ, που φιλοξενεί το πάρκο. Είχαμε βρει ένα πολύ όμορφο airbnb στα 1,5 χλμ απόσταση από το πάρκο. Αρχικά είχα κλείσει ένα που ήταν πολύ πιο κοντά και είχε και πρωινό αλλά με τις αλλαγές που έκανα πλέον δεν μπορούσα να βρω πιο κοντινό, οι τιμές είχαν πάει στα 600 ευρώ για 2 βράδια. Τελικώς βρήκαμε αυτό με 240 ευρώ τα 2 βράδια. Στο Ζατορ μπορείς εύκολα να την πατήσεις αν δεν έχεις αυτοκίνητο και να θεωρήσεις οτι θα πάρεις ένα ταξί, εξάλλου είναι οικονομικά και η απόσταση των 1-2 χλμ θα κοστίσει 3-4 ευρώ αλλά αυτό προϋποθέτει να βρεις ταξί....Από τον σταθμό του τρένου αναγκαστήκαμε να το κόψουμε ποδαράτο με τις βαλίτσες και τα μικρά (μας έσωσαν οι ride on βαλίτσες) για 2,5 χλμ γιατί uber δεν ερχόταν με τίποτα, μας έβγαζε συνέχεια οτι θα έρθει σε 10-15 λεπτά και μετά ξανά πάλι σε άλλα 10-15 λεπτά (bolt δεν υπάρχει) . Οπότε αν δεν έχετε αυτοκίνητο, προσπαθήστε να βρείτε όσο πιο κοντά στην Energylandia γίνεται. Δεν με πείραξε το 1,5 χλμ περπάτημα, αλλά γυρνούσαμε βράδυ, σκοτάδι, ερημιά, και κάπου σκιάχτηκα. Το πάρκο είναι φανταστικό, με φοβερή οργάνωση και καθαριότητα. Παντού υπάρχουν επιλογές φαγητού σε καλές τιμές. Δυστυχώς ένα μεγάλο μειονέκτημα ήταν οτι η εφαρμογή δεν λειτουργούσε με τίποτα οπότε χάσαμε αρκετό χρόνο στο να χανόμαστε...! Εντέλει τα προλάβαμε όλα, και τα κάναμε και από 7-8 φορές αυτά που μας άρεσαν πολύ. Υπάρχει ένα βραχιολάκι που αγοράζεις στα 4 ζλοτυ (1 ευρώ) για να έχεις συνεχή πρόσβαση στα ντουλαπάκια που υπάρχουν σε κάθε παιχνίδι για να βάζεις τις τσάντες σου. Προσοχή, όταν ανοίγετε το ντουλαπάκι για να πάρετε την τσάντα και να πάτε σε άλλο παιχνίδι , μην επιλέξετε "Open" αλλά "release" (δηλαδή δεν το ανοίγετε απλά για να πάρετε κάτι και το ξανακλείνετε, αλλά το ελευθερώνετε) . Αλλιώς θα σας το κρατάει δεσμευμένο και δεν θα μπορείτε να πάτε στο επόμενο. Ιούλιο που πήγαμε εμείς δεν είχε πολύ ουρές. Έχει εκπληκτικά παιχνίδια για όλες τις ηλικίες και από τα πιο γρήγορα και τρομαχτικά roller coasters που έχει κάνει ο σύζυγος. Έχουμε πάει Efteling, Disneyland + Universal studios Florida, Gardaland, Europa park, Yas Island, Motiongate, από όλα αυτά μας φάνηκε οτι η Energylandia ήταν το δεύτερο καλύτερο (πρώτο πάντα στην ζωή μου θα είναι η Disneyland + Universal Florida ) Το ταξίδι συνεχίστηκε με το εκπληκτικό Ζακοπανε Zakopane Μετά τη Κρακοβία και το Ζατορ (Energylandia) είχαμε σχεδιάσει να πάμε στο βουνό , στο χειμερινό κυρίως θέρετρο, το Ζακοπανε, το οποίο είναι μόλις 2 ώρες απόσταση από την Κρακοβία. Καθώς δεν υπάρχει απευθείας σύνδεση μεταξύ Ζατόρ και Ζακοπάνε, αναγκαστικά πήραμε το τρένο από το Ζατόρ για Κρακοβία και μετά πήραμε από Κρακοβία το Flixbus για Ζακοπανε, μια λίγο βροχερή ημέρα. Τα Flixbus αν δεν τα ξέρετε, προτείνω να τα μάθετε!! Ήταν η πρώτη μας επαφή και ήταν πολύ καλή εμπειρία. Είναι λεωφορεία, στην ώρα τους, καθαρά, άνετα και πολύ οικονομικά, με 5 ευρώ το άτομο μας πήγε άνετα κι ωραία στο πανέμορφο Ζακοπάνε. Έχουν και μεγάλες διαδρομές, μεταξύ χωρών, για οικονομική μετακίνηση. Φτάνοντας στο Ζακοπάνε είχαμε σκοπό να αράξουμε. Θέλαμε λίγο να ξεκουραστούμε, να πάρουμε μια ανάσα, να πούμε ΔΙΑΚΟΠΕΣ. Το ξενοδοχείο μας ήταν το Grand hotel Stamary, λίγα μόλις μέτρα απόσταση από τον κεντρικό δρόμο του Ζακοπανε, την οδό Krupowski (σαν να λέμε την Ερμού). Το Ζακοπάνε λοιπόν είναι μια πανέμορφη ορεινή πόλη στο νότιο άκρο της Πολωνίας, στους πρόποδες των Καρπαθίων και συγκεκριμένα του Όρους Τάτρα . Είναι γνωστό ως η χειμερινή πρωτεύουσα της Πολωνίας, αλλά προσφέρει πολλά και το καλοκαίρι. Η ίδια η πόλη είναι πανέμορφη, με γραφικά σοκάκια, ποταμάκι, πάρκα, δάση γύρω γύρω, και απίστευτη θέα στα βουνά. Άπειρες επιλογές για φαγητό , υπέροχα σαλέ, μαγαζάκια που πουλάνε ότι τραβάει η ψυχή σου και πινακίδες να μην ταΐζεις τα άγρια ζώα (ουπς, σκιαχτικό....!) Αυτό που αξίζει να κάνετε αν βρεθείτε, πέραν της ανάβασης στο όρος Gubalowka με το τελεφερίκ για απίστευτη θέα και slide βαρύτητας (τσουλήθρα που κατεβαίνει 800 μέτρα την πλαγιά του βουνού) είναι να πάτε στην λίμνη Morski Oko. Μια φανταστική αλπική λίμνη κάπου 25 χλμ απόσταση από το Ζακοπανε. Δυστυχώς δεν πήγαμε γιατί ο καιρός ήταν ανά πάσα στιγμή έτοιμος για γερή βρόχα και είπαμε να μην το ρισκάρουμε. Οπότε πήγαμε τις βόλτες μας, παίξαμε στην απίστευτη ξύλινη παιδική χαρά στο κέντρο της πόλης , φάγαμε το τοπικό καπνιστό τυρί τους, χαζέψαμε τις εκθέσεις πετρωμάτων από τα βουνά και κάναμε ένα υπέροχο , χαλαρωτικό τζακούζι στο ξενοδοχείο όπου νόμιζα οτι μας τραβάνε φωτογραφία με φλας.....Κάπου κάτι δεν μου πήγαινε καλά, λέω τι στο καλό τέτοιο κορμί έχω κάνει από τα πολλά παγωτά που δεν μπορεί να αντισταθεί ο φωτογράφος και τραβάει αβέρτα? Τελικά κανένας φωτογράφος δεν είχε λιμπιστεί το πλουμιστό μου μπούτι, απλώς εκεί που αράζαμε στο τζακούζι ξεκίνησε μια καταιγιδάρα με απανωτές αστραπές και ήταν μαγεία να είμαστε μέσα στην πισίνα, το ζεστό νερό να μας κάνει μασάζ και έξω να φωτίζονται τα βουνά από τις αστραπές. Το ξενοδοχείο ήταν λίγο ακριβό, στα 180 ευρώ με πρωινό to die for. Είπαμε να το κάνουμε δώρο στον εαυτό μας. Ήταν κεντρικό, με υπέροχες παροχές και μια δόση πολυτέλειας μας άξιζε. Gdansk Εξάλλου μετά από δύο υπέροχες ημέρες στους πρόποδες του όρους Τάτρα, ερχόταν μια δύσκολη νύχτα στο νυχτερινό τρένο άνευ κρεβατιού....Είχαμε λοιπόν αποφασίσει (η μεγάλη μου κόρη δηλαδή, γιατί έχει μανία με τα νυχτερινά τρένα) να συνεχίσουμε από το Ζακοπανε και να πάμε στο Γκντανσκ, μια βόρεια παραθαλάσσια πόλη, αρκετά χιλιόμετρα πέρα, εκμεταλλευόμενοι την δυνατότητα να κοιμηθείς στο τρένο και να ξυπνήσεις στον νέο προορισμό. Εμείς όντως εκμεταλλευτήκαμε την μετάβαση από την μια πόλη στην άλλη, στον ύπνο όμως τα χαλάσαμε λίγο! Λόγω των ακυρώσεων που είχα κάνει τελευταία στιγμή δεν υπήρχαν πια κρεβάτια στο τρένο. Εδώ μου τα χάλασαν λίγο οι Πολωνοί, γιατί το σύστημα με άφηνε να κλείσω, χοροπήδαγα από την χαρά μου, και την επόμενη μου έστελναν μήνυμα οτι ενώ είχα πληρώσει και είχα μάλιστα πάρει και μειλ επιβεβαίωσης, έπρεπε να μου το ακυρώσουν γιατί ήταν διπλοκράτηση. Ειλικρινά δεν είχα επιλογή, θέλαμε πολύ να πάμε στο Γκντανσκ, αλλά οι ώρες ήταν πολλές (10 ώρες ημερήσιο τρένο) θα χάναμε όλη την ημέρα! Οπότε είπαμε να κλείσουμε ένα κουπέ, με όλες τις θέσεις που έχει, 6 δηλαδή, first class, ώστε να είμαστε μόνοι μας έστω, να μπορέσουμε να απλώσουμε την αρίδα μας. Και τελικά την απλώσαμε, αν και το χρυσοπληρώσαμε. Στην αρχή το παίζαμε μάγκες, νταξ περιπέτεια κλπ, μετά από λίγη ώρα όμως και με το ρυθμικό τουκου τουκου του τρένου άρχισαν τα δύσκολα..Αρχίσαμε να νυστάζουμε...Τα μικρά είχαν απλωθεί στις 3 θέσεις της κάθε πλευράς και ροχάλιζαν και εμείς ψάχναμε να δούμε πώς θα οριζοντιοποιηθούμε. Εξάσκηση για μακρινότερα ταξίδια σκεφτήκαμε! Και τελικά ο έρωτας έστρωσε κατάχαμα την...βαλίτσα και ξεράθηκε πάνω της, κι εγώ έβαλα το κεφάλι στο ένα κάθισμα και τα πόδια στο απέναντι (σε όσο μου είχαν αφήσει κενό τα κορίτσια). Όμως έπεφτε στο κενό η μέση μου και ότι την συνοδεύει, είχα βρεθεί όπως είσαι στις αιώρες, κεφάλι και πόδια ψηλά, πισινός να πέφτει στο κενό! Και κάπως έτσι, μας βρήκε ο ελεγκτής, τι να πει κι αυτός, μας ζήτησε το εισιτήριο 3 το βράδυ, άντε να σηκωθώ εγώ που είχα σφηνώσει και ο σύζυγος που έκανε την Μπουχάρα κατάχαμα. Τεσπα, το δώκαμε και το εισιτήριο και γυρίσαμε στην σιέστα μας. Ξαφνικά ΜΠΑΜ, πατάει ένα φρένο ο οδηγός, βρεθήκαμε όλοι, οι κάτω και οι πάνω, τσάντες και νερά, αγκαλιαδόν....Στοπ το τρένο στην μέση του πουθενά, σε κάτι χωράφια, και να γέρνει. Βγαίνουμε έντρομοι στο διάδρομο, να μην καταλαβαίνουμε τι γίνεται...Κοιτάμε από το παράθυρο και βλέπουμε κόσμο με φακούς να ψάχνει γύρω γύρω μέσα στα χωράφια και κάτω από το τρένο....Πιθανόν κάποιο ζώο να πέρασε να πατήθηκε, ποτέ δεν μάθαμε, αλλά όλοι ήταν ψύχραιμοι οπότε κάναμε κι εμείς οτι και καλά είμαστε επίσης ψύχραιμοι και το τρένο να εξακολουθεί να γέρνει.....Ευτυχώς μετά από 20 λεπτά ξεκίνησε ξανά αλλά ποτέ δεν μάθαμε τι έγινε... Τελικώς ξυπνήσαμε οριστικά κατά τις 4 το πρωί εμείς και η μεγάλη κόρη. Η μικρή ξεράθηκε όλο όλο όλο το βράδυ. Εκείνη την στιγμή δεν είχα καταλάβει γιατί αυτό δεν ήταν καλό και χαιρόμουν που κοιμάται το παιδί...Όταν το επόμενο απόγευμα όλοι κουτουλούσαμε και αυτό το παιδί ήταν έτοιμο να περπατήσει στο ταβάνι, τότε μου κόπηκε η χαρά! Τέλος πάντων, με τα πολλά φτάσαμε στο περιβόητο Γκντανσκ στις 07:45 το πρωί! Από εκεί το κόψαμε και πάλι ποδαράτο μέχρι το ξενοδοχείο, το Novotel Gdansk Centrum. Ένα υπέροχο και πάλι ξενοδοχείο, στο κέντρο της πόλης, με φανταστικό πρωινό, πινγκ πονγκ, ποδοσφαιράκι και x box. . Ο ποταμός Μοτλάβας περνούσε δίπλα, με τις γραφικές γέφυρες και τα θαλάσσια ποδήλατα. Με το που φτάσαμε ξεκινήσαμε τις βόλτες. Η παλιά πόλη, λίγα λεπτά από το ξενοδοχείο, ήταν ένα όνειρο...Στις 12 είχαμε κλείσει ραντεβού για το μουσείο Havelianum, ένα φανταστικό διαδραστικό μουσείο, με άπειρα εκθέματα για άγγιγμα και πειραματισμό από τα παιδιά, πάνω σε έναν καταπράσινο λόφο. Το απόγευμα οι 3 μας ξεραθήκαμε και η μικρή (θυμάστε εκείνη που είχε κοιμηθεί όλο το βράδυ στο νυχτερινό τρένο?), μουρμούραγε πάνω από τα κεφάλια μας γιατί δεν νύσταζε φυσικά. Το βραδάκι, αφού είχαμε πάρει δυνάμεις, πήραμε την μουρμούρω και πήγαμε την βόλτα μας στην παλιά πόλη, ακόμη πιο μαγική και φωτισμένη. Χαμός , κόσμος, μουσική, χορός, μαγαζιά, παιδιά, ένα όνειρο. Η επόμενη ημέρα ήταν ηλιόλουστη και αποφασίσαμε να την αφιερώσουμε στο θεματικό πάρκο Majaland, αφιερωμένο στην Μάγια την Μέλισσα. Ένα πάρκο περίπου 1 ώρα με το λεωφορείο έξω από την πόλη. Φτάσαμε εύκολα και με 5 ευρώ το άτομο μπήκαμε σε έναν υπέροχο χώρο με εσωτερικές και εξωτερικές δραστηριότητες. Ουσιαστικά είναι ένα μινι θεματικό πάρκο, στο οποίο μπορούν ακόμη και τα μικρά παιδιά να κάνουν δραστηριότητες ίδιες με τα μεγάλα θεματικά πάρκα, αλλά πιο ήπιες, προσαρμοσμένες για την ηλικία τους. Στον εξωτερικό χώρο έχει και νεροτσουλήθρες. Περάσαμε όλη μας την ημέρα εκεί και φάγαμε καταπληκτική καρμπονάρα με 5 ευρω σε ένα από τα εστιατόριά τους. Το Γκντανσκ έχει άπειρα πράγματα να κάνεις, έχει το πάρκο Oliwa με την εκκλησία με το εκκλησιαστικό όργανο, έχει το papugarnia με καπιμπαρα ζωάκια που μπορείς να τα χαιδέψεις και να τα ταΐσεις (δεν ήταν δυστυχώς διαθέσιμα όταν πήγαμε γιατί ήταν έγκυος ), έχει την διπλανή πόλη, το Sopoτ, με την μεγαλύτερη προβλήτα της Ευρώπης (Έχει μήκος περίπου 511 μέτρα, εκ των οποίων τα 458 μ.μπαίνουν μέσα στη Βαλτική Θάλασσα), έχει τους αμμόλοφους Χελ και φυσικά το κάστρο Μάλμπορκ, ένα κάστρο χτισμένο από τεύτονες Ιππότες φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από τούβλα. Θεωρείται το μεγαλύτερο κάστρο στον κόσμο σε επιφάνεια και από το 1997 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Δυστυχώς την επόμενη ημέρα έβρεχε από το πρωί και ανά μια ώρα ερχόταν ειδοποίηση για αποφυγή μετακινήσεων και red alert για υπερχείλιση του ποταμού και ακραία καιρικά φαινόμενα, οπότε δεν μπορέσαμε να κάνουμε αυτά που θέλαμε. Όμως δεν βγήκε σε κακό για τις μικρές καθώς βάλαμε τελικά τα ολόσωμα αδιάβροχά μας και μοιάζοντας όλοι με χρωματιστές σακούλες σκουπιδιών πήραμε το λεωφορείο και πήγαμε στον μεγαλύτερο παιδότοπο της Πολωνίας, το Loopys World. Δεν ξέρω ποια είναι η Loopy, αλλά ο κόσμος της ήταν τεράστιος. Τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί, ανοίξαμε τα μάτια μας σαν πιάτα σούπας από την έκπληξη....Αρκεί να σας πω οτι υπήρχαν άτομα με μπλούζα που έγραφε CHAOS ORDINATOR για να βοηθάνε σε περίπτωση που κάποιο παιδί ήταν σε υπερένταση και προκαλούσε προβλήματα. Ο γιγαντιαίος αυτός παιδότοπος έχει έκταση 3.000 τμ και είναι για την ακρίβεια ο δεύτερος μεγαλύτερος στην Πολωνία (μετά τον αντίστοιχό του στο Βρότσλαβ που είναι 4.000 τμ). Οργανωμένος, ασφαλής, με ντουλαπάκια, κρεμάστρες, τουαλέτες καθαρές και εστιατόριο. Βάλαμε τις μικρές στις 16:00 και τις ξανά είδαμε στις 19:00. Δεν είχε και νόημα να τις ψάξεις, σαν να ψάχνεις ψύλλο στα άχυρα ήταν! Από εκεί φύγαμε λίγο άρον άρον γιατί η προειδοποίηση για ακραία καιρικά φαινόμενα επανήλθε. Τελικά είχε μια απλώς έντονη βροχή το βράδυ. Την επόμενη ημέρα , ημέρα αναχώρησης για Βαρσοβία, είχα κανονίσει να πάμε με τρένο στο κάστρο Μάλμπορκ και από εκεί θα παίρναμε πάλι τρένο για να φτάσουμε στον τελικό σταθμό μας, την Βαρσοβία, από όπου και θα πετούσαμε για Αθήνα. Βαρσοβία Μετά το υπέροχο Gdansk, ήρθε η ώρα για πολλοστή φορά να μαζέψουμε τα μπογαλάκια μας και να πάρουμε το τρένο για την Βαρσοβία. Βρε την καψερή την Βαρσοβία, την οποία την είχαμε - βλακωδώς- βάλει τελευταία και καταϊδρωμένη...της πετάξαμε ένα ξεροκόματο, μόλις 1 1/2 ημέρα από τις 13 ημέρες, με την λογική οτι μας είχαν μεταφέρει πολλοί πως είναι "ο φτωχός συγγενής" της Κρακοβίας..Ε λοιπόν ο φτωχός συγγενής μαλλον κέρδισε το Λόττο όταν πήγαμε εμείς, γιατί ενθουσιαστήκαμε από αυτήν την πεντακάθαρη, υπερσύγχρονη και ταυτόχρονα γραφική, εκπληκτική πόλη.....Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.... Φεύγοντας από το κάστρο Μάλμπορκ, επιβιβαστήκαμε στο τρένο, αγαπημένος πλέον τρόπος μετακίνησης στην Πολωνία, και σε 2,5 περίπου ώρες ήμασταν στην Βαρσοβία. Το εισιτήριο ήταν κάπου στα 130 ευρώ νομίζω για τους 4 (είχε και με 90 ευρώ απλώς ήταν πιο αργό και δεν με βόλευε η ώρα, είχε και κάποια σχόλια για καθυστερήσεις, και πήρα το ακριβό). Η διαδρομή άνετη, το τρένο πολύ καθαρό, με τραπεζάκια. Ρίξαμε κι έναν ύπνο. Όταν φτάσαμε στον κεντρικό σταθμό , Warszawa Centrala, μας υποδέχθηκε ένα ρομπότ που έφτιαχνε καφέ στις πλατφόρμες....μάλιστα...οκ..! εντυπωσιακή η πρώτη επαφή ! Αφήσαμε τον ρομποτοκαφέ και βγήκαμε από τον σταθμό και τρίβαμε τα μάτια μας..! ουρανοξύστες, πράσινο, άπλα, επιβλητικά κτίρια, τεράστια πεζοδρόμια...Το ξενοδοχείο μας ήταν και πάλι το Novotel αυτή την φορά ντάλα κέντρο. Είχε 30 ορόφους και ήταν το καλύτερο από όλα όσα μείναμε. Πάλι με ποδοσφαιράκια, πινγκ πονγκ και x box , δύο αίθουσες απίθανου πρωινού, φανταστική θέα. Εδώ ήταν λίγο τσιμπημένη η τιμή, το είχα κλείσει με ημιδατροφή μαζί, και μας πήγε στα 180 ευρώ η βραδιά αλλά χαλάλι...ήταν δίπλα στον σταθμό του τρένου και πλέον κουρασμένοι από τον τόσο ποδαρόδρομο θεωρήσαμε οτι άξιζε.. Την πρώτη ημέρα που φτάσαμε λοιπόν, ήταν ήδη απογευματάκι, αφήσαμε τις βαλίτσες και ξεκινήσαμε την εξερεύνηση. Όπως κάθε τίμιος τουρίστας που έχει παιδιά, πήγαμε καρφωτοί στο πάρκο Lazienki . Εκεί , στον παράδεισο της πόλης, αντικρίσαμε ένα τεράστιο πάρκο, με υπέροχα βασιλικά ανάκτορα μέσα, λιμνη, παιδικές χαρές , σκιουράκια και αλεπούδες. Είχαμε προμηθευτεί ξηρούς καρπούς και τα ταίσαμε. Δεν είδαμε πολλά, αλλά τουλάχιστον είδαμε. Τα κορίτσια έπαιξαν πολύ στην παιδική χαρά (όλη ξύλινη) και μετά γυρίσαμε στο ξενοδοχείο περνώντας από την υπέροχη παλιά πόλη, τον καθεδρικό ναό της Αγίας Ιωάννας, τα τείχη, τους street performers, τον χαμό της υπέροχης αυτής πόλης. Σε όλη την διαδρομή κάναμε ααα και ουυυυου και τι ωραία και τι καλά, και ταυτόχρονα γκρινιάζαμε που δώσαμε μόνο 1 1/2 ημέρα ....Τέλος πάντων, πίσω στο ξενοδοχείο το βραδυνό ήταν φανταστικό και είπαμε και μισή κουβέντα με τον έρωτα, καθώς τα παιδιά έπαιζαν στον μινι παιδότοπο μέσα στο εστιατόριο. Την επόμενη ημέρα θα γυρνούσαμε στην Αθήνα, όχι όμως πριν επισκεφτούμε το μουσείο επιστημών Κοπέρνικος. Εδώ τώρα είχαμε ένα μικρό θεματάκι...Ενώ αντικειμενικά ήταν ότι πιο εκπληκτικό έχω δει σε μουσείο με πειράματα και βιωματικά stands, μέχρι και ρομπότ με AI είχε , που το ρωτούσες και σου μίλαγε, παρόλα αυτά η μικρή μας - 7,5 ετών - κυριολεκτικά τα παιξε...ίσως η κούραση, οι παραστάσεις, οι πολλές εξηγήσεις, τα λόγια του παπά? δεν ξέρω τι έγινε, πάντως ήθελε να φύγει στο μισάωρο. Εσείς που δεν θα το έχετε αυτό το θέμα, να υπολογίσετε 3-4 ώρες για αυτό το απίστευτου μεγέθους και ευρηματικότητας διαμάντι. Έχει και πλανητάριο (δεν πήγαμε - το φοβήθηκα γιατί δεν ξέρουν ακόμη αγγλικά καλά οι μικρές και θα έκανα εγώ live αναμετάδοση και μεταγλώττιση και δεν μου άρεσε η εικόνα του ψου ψου ψου μέσα στην ησυχία). Το εισιτήριο για τους 4 ήταν 38 ευρώ για το μουσείο (για το πλανητάριο δεν το θυμάμαι τώρα). Αφού μαζέψαμε την μικρή που λύσσαξε να φύγει και την μεγάλη που περνούσε τέλεια, είχε πια φτάσει η ώρα να αποχαιρετίσουμε αυτή την υπέροχη χώρα που μας φιλοξένησε για 13 ημέρες...Με ένα μικρό δάκρυ να κυλάει, μια τεράστια ικανοποίηση που πήγαν όλα καλά και πολλά συγχαρητήρια από τον σύζυγο για την οργάνωση, πήραμε γεμάτοι υπέροχες αναμνήσεις τον δρόμο για το αεροδρόμιο. Μόλις πατήσαμε το πόδι μας στο Ελ. Βενιζέλος η μυρωδιά του καυσαερίου ήρθε και με χαστούκισε...και σαν να μην έφτανε αυτό, η θλιβερή διαπίστωση της μεγάλης κόρης με προσγείωσε στην πραγματικότητα ... "μαμά! άκουσα την πρώτη κόρνα! μετά από 13 ημέρες “ ...Τι άλλο μπορούσα να πω εκτός από "ας απολαύσουμε την πόλη μας με τα στραβά της και τα καλά της, και ξεκινάμε να οργανώνουμε το επόμενο ταξίδι μας! Και ας είναι σε ένα χρόνο (γυρίσαμε ταπί! ). Κάπου εκεί ο σύζυγος νομίζω παραδόθηκε, κατάλαβε οτι δεν έχει νόημα να αντιστέκεται! . Το ταξίδι μας στην Πολωνία λοιπόν ήταν αυτό. Ήταν γεμάτο με πράσινο, ωραίες εικόνες, καλές τιμές, ευγενικούς ανθρώπους, πολύ παγωτό και περπάτημα. Συνολικά μας κόστισε 3.300 ευρώ περίπου (αρχικό budget ήταν 2.900 - λόγω αναβολής όλου του ταξιδιού και μεταφοράς των ημερομηνιών πήγε κάπου 400 ευρώ παραπάνω) . Ελπίζω να σας άρεσε, και ίσως να σας παρακινήσει να το βάλετε στο πρόγραμμά σας!